Wow. Deze diva, dame, obij gebrek aan beter lovend woord. 61 jaar, en er nog uitzien alsof ze 20 is, en ook zo kleden en bewegen. AMAI. Gekleed in enkel een string, netkousen en een corset, dansen aan een stripper paal, op stellingen, amai, echt ongelooflijk. Spijt dat ik door moest, want hier heb ik me gewoon op laten gaan.

(foto’s komen nog wel)

Met deze band (en Kings Of Leon in de achtergrond) moet ik Werchter dit jaar verlaten, en ik hoop dat ik er dit jaar nog veel meer mag doen, en nog veel meer jaar hierna ook!

On to Eire!

Katy Perry, met haar schattig hekje en hot looks, who kisses girls. and she fucking well did!

We hebben 2 nummertjes meegepikt van deze pop diva, het eerste was een geweldige tribute van Queen met “Don’t Stop Me Now” Brilliant, waar de zaal mee wild ging. En dat is niet gestopt, integendeel, gewoon, BANG, er op!

Daarna ging alles NOG feller wilder met haar super hit “I Kissed A Girl”!

Afgewerkt gewoon!

Nieuwsblad en Tettn, woohoo!

Nick Cave, aller bekend van “Red Right Hand”, en zo vele anderen (ja, ik ben weer de titels vergeten). Anyhow,

Al stond hij op een krat Heineken (of water, which is essentially the same), of hier op Werchter, evenveel volk zou er rond staan en wild gaan. Zo een charisma, zo een looks (enkel zonder Pornstache), en bovenal, zo een stem.

Met zijn Red Right Hand bracht hij alles in beweging, ook wat koest moet blijven. Als er nu ergens een koop versie van deze Red Right Hand versie is, ik koop hem verdomme! Wat een track, wat een sfeer. Ik denk dat hier 100 keer meer kindjes uitkomen dan uit Limp Bizkit (wat eerder echt wel Limp was).

Wow!

Fuck yeah!

en zo door.

Iedere review over Franz Ferdinant begint over den oorlog, dus voor een keertje ga ik nie over d…oh fuck. enfin.

Lekkere punk rock of zoiets. Het klinkt gewoon lekker. En dat bewijzen deze jongens weeral! Op een afstandje volg ik alles, en hit na hit volgt, en het kan mij, en de weide zeer goed smaken. Enkel jammer dat de boel na het laatste liedje opeens stilvalt. That’s all folks.

Jammer!

Het zou me niet verbazen dat hier nog mensen worden afgevoerd vandaag. Mijn eerder bericht over dat de hitte meeviel was niet helemaal juist. De zon schijnt minder hard dankzij de wolken, maar het is des te warmer, en het word moeilijker en moeilijker nog buiten de backstage te gaan, en onder het warme volk te mengen. De sfeer op de weide is wel zalig, beter en beter. Mensen worden rustiger en wilder met de seconde, en wat volgt is een smeltkroes van sferen, mensen en wat er nog te kroezen valt.

Het gras is ondertussen kurk droog bruin, en gaat ween een jaar nodig hebben om normaal terug te groeien. (Ironisch dat op Pukkelpop nu pas de weide volledig geen sporen meer heeft, en ze zijn al weer begonnen met op te bouwen. Niet dat er anders wel iets op die weide staat.)

Maar dit is Werchter! Dus, euhm, geen idee. Zoals ik zei het is de eerste keer Werchter, en ik begin honger te krijgen, terwijl Franz Ferdinant hier geen oorlog maar geweldige muziek op de achtergrond losbarst. Dringend tijd om eens op onderzoek uit te gaan!

Limp Bizkit, algemeen bekende lawaaimakers. Iedereen weet ondertussen de controversies doorheen de jaren, maar toch blinkt de muziek uit onder de Nu Metal fans, tot het zo erg werd dat de boel stopte. Nadat de geruchten waar bleken is de bende weer compleet, en zo staan ze hier nu op Werchter! Tot zover mijn wikipedia bron waar is natuurlijk, want zo goed ken ik de band echt niet.

Een niet slecht optreden, maar jammer genoeg eentje dat vergeetbaar klonk voor de niet-fans. De song waar iedereen op wachte, de ultieme track van hun, kwam dan ook op het einde. De M-I:2 theme song, die wel zeer goed klinkt, maar ook maar door de rock versie van Lalo Shiffrin’s brilliant thema. En zo was het niet anders op de Werchter wei. Want stiekem vond ik het leuk dat de PA mixing niet zo geweldig was (wel luid. 110db volgens Kenny Stals). We kregen vooral de lekker instrumentale baseline van het liedje, en minder het keelgeluid. Zoals ik het graag heb.

Waar ze wel in slagen is om de weide neer te krijgen. Iedereen heeft zich neer gezet, wat natuurlijk weer de climax des te wilder maken als een hele weide recht veert, en lekker luid en hoog springt, schreeuwt, brulde, en genoot van de laatste minuten Limp Bizkit!

Maar zoals ze zeggen op het podium hier: “Limp Bizkit zuigt harder dan Ignace Crombee’s nieuwe vriendin”.

Rock on mr. announcer, rock on.

PS: er werd gevraagd voor alle kinderen die tijdens het optreden gemaakt worden “nookie” te noemen. Subtiel hoor.

Ik had al eerder de kans en eer de enige echte Yeah Yeah Yeah’s te fotograferen op Polsslag. Ok, voor ik hier echt door de mand ga vallen, ik had nog nooit van hun gehoord, maar heb wel hun hele performance gezien denk ik.

Wat ik daar hoorde was een geweldige sound, die ik al volledig eerder heb uitgeschreven op de Tuub Experience Blog.

Toen ik vandaag aankwam in de Marquee was de sfeer al meteen gezet. The Killers klonken door de speakers, courtesy of StuBru, en iedereen zong mee met deze addicting song. (Zelfs Weird al coverde dit in een van zijn Parody polka’s).

Anyhow, De YYY’s. De show ziet er wat hetzelfde uit als op Polsslag. Ook het klaarstaande vuurwerk, de glittertjes, en de lead met ongelooflijk rare hoeddeksels en maskers waar Lady Gaga enkel maar jaloers op kan zijn (ik wil wel eens een dagje met die 2 gaan shoppen. Maar dat wil iedereen wel zeker …).

Van zodra onze lieftallige dame begon met zingen was de zaal al mee, en de houten vloer daverde, alsof er 30.000 man in begon te springen. Wat eigenlijk gevaarlijk dicht bij de waarheid aanligt.

Waar de Yeah Yeah Yeah’s de Marquee op Polsslag zouden afsluiten, ware het niet voor Peter Doherty, speelden ze hier al als 3de band. Ik kan enkel hopen dat de rest nog beter zullen zijn dan wat we vandaag te zien kregen. (Jammer dat ze gelijk met Limp Bizkit speelden ook).

Of hoe mijn 2de dag werchter ook een avontuur was. De trein die ik wou pakken reed niet. Of om de 2 uur, en niet het uur dat ik er was. Fuck. Dan maar improviseren met een slechte hotspot, en toch via Aarschot aangekomen in Leuven. Daar de pendelbus gependeld, wandelen tussen het volk, tot ik aan de inkom kwam.

Ik vreesde ervoor, dat er weer giga volk ging staan, maar nee, verrassend kon ik zo bij de security binnen wandelen, waar ik te horen kreeg: “Weer een met een laptop?” Ja, het leven van een blogger kan hard zijn soms. “Ja he, ik kom bloggen voor het Nieuwsblad. “Welke Mac hebt ge?” Ja, mn magsafe lag duidelijk in mn rugzak. “Ne Macbook meneer” “aah ja, hard werekn he, en nog veel plezier!” Voila. Nu nog een schoon lichtgroen bandje met een zonnetje, (past schoon met mijn blauw met het doelwit), en ik kan er aan. Nog wat gratis zonnecreme gekregen voor mn voorhoofd, neus en oren (ja, lang hemd, lange broek, zonnebril en fedora). Terwijl Rodrigo Y Gabriela zijn laatste akoestische gitaar solo over de weide schalt, laat ik m’n bandjes knippen op de Win for Life stand. Weeral noppes, niet eens een petje. Ach ja, heb toch mn hoed aan.

Raar genoeg valt het zweet en alles goed mee met lange kleren. Alles word gedempt door de kleren, zon heeft bij mij niks te zoeken.

Tijd om die weide hier eens te verkennen! Moeeh

Hoeveel tracks zouden er in mijn iTunes staan met “The Wedding”? Veel te veel waarschijnlijk. Anyhow, gisteren was het zower, Ma en Willy hangen officieel aan elkaar vast, en zoals Wille het zo fijn uitdrukte: “De eerste keer smijte ze me rijst voor goed geluk. De 2de keer met Mais omdat ge e kieke zijt.” Bij Willy zouden het dus best gewoon hele Maiskolven zijn. Maar Hanne, Jolien en Sofie wiste iets vele beters dan Mais of Rijst.

Soepletterkes!

Jawel, wij hebben allemaal met mistroni letterkes gesmeten, zodat Willy deze nacht nog iets te lezen had. En overal waren letterlijk letterkes. Ik hoor ze nu al denken opt stadhuis dat we toch beter ne rode loper hadde gelegd, of ne grote plastiek, tis wa het goedkoopste uitkomt.

Het officiele gedeelte was zoals gewoonlijk, goed lachen, veel sarcasme, en god weet wat nog allemaal. Enfin, die laatste was er nie bij. 2de (of 3de keer trouwen he Willy), mag nie van meneer pastoor, dus bleef het bij een kwartiertje. Mét Airco, woohoo!

Daarna wast kwestie van met de bende naar ‘t Hulsterhof te rijden. En verdomme, daar is het lekker! Echt, wow, gigantisch goed. De moeite die de chef deed voor de hapjes, het vegitarische gedoe, echt alles was tip top in orde. Van alle restaurants was het zo verdomd goed afgewerkt dat die beter in Hasselt centrum een restaurant kan openen in plaats van ergens zo int midden van “aux boeregatte”.

En natuurlijk ook schone foto’s, met een paar brilliante outtakes die een vergroting waard zijn. Of een bewijs dat ik zo ne goeie fotograaf ben dat ik zelfs Willy schoon op foto kan vastleggen. Gelukkig reflecteerde de zon niet te fel op zijn bolleke. :)

Echt een super dag, wat niet wegneemt dat ik Coldplay heb moeten missen op Werchter! Maar dat maak ik vandaag wel goed!

Nog effekes, als mijn Storytlr meewerkt ga je heel m’n Ierland reis kunnen meevolgen.

As ge het nog niet weet, van maandacht 6 uur ‘s morgens tot ergens 18 juli, 10 uur ‘s morgens ben ik in The great republic of Eire! 10 dagen Galway en omstreken, en daarna nog paar daagjes Dublin. Als alles meegaat, en aangezien iedereen van ons (buiten Stijn dan), een MacBook (Pro) meezuilt, zal je wel regelmatig foto’s van ons kunnen verwachten dankzij Thomas’s tethering op de iPhone. I can’t hardly wait!

Enfin, ik begin wel meer en meer langere blog posts te doen, ik lijk bijna Amanda Fucking Palmer, of Neil Gaiman. Enfin. Het is wel tof eigenlijk, nu alles zo wat samenkomt. Een heel social life ervaring, waar ik alle media sites gebruik voor hun nut, en zo alles samenkomt, en echt alles samen in elkaar springt. Wat ik nu dus allemaal gescheiden heb op mijn homepage, kan ik evengoed in een mashup smijten, met al mijn eigen content.

Of hoe mijn site weeral een test playground word van technologie.

Ik ben nu onderweg naar Hasselt (lang leve Marsedit!), waarna ik weer een dagje Rock Werchter ga doen, en ik kan bijna niet wachten tot ik weer op de weide sta tussen mijn mede festival gangers, foto’s maken, onnozel doen, en zo door. Ik krijg nu al dorst.

Also, a warm welcome to my English readers! I am Sorry I only blog in Dutch, but as I see in my statistics, Google Translate does a fine job at preserving my reports and weirdness.!

Tijd om eens op te slaan, thuis publiceren, en naar Werchter te gaan! w00t!

< Bekijk de foto’s

Na veel te vroeg worden wakker gebeld, ge smsed, en god weet wat nog allemaal word ik wakker op mijn bedje, in een warme tent. Bloedhete tent beter gezegd. Na de zalige frisse avond weet ik weer hoe warm de dag was. Ontiegelijk warm.

Terwijl de trein mij voor vandaag naar huis toe voert, denk ik na over gisteren. Nadat alles wat is ingezakt. De hitte is al naar het achterhoofd verdwenen, maar toch. Dé top band van gisteren was wel degelijk Oasis.

Na mijn laatste blog post wandelde ik rustig over de weide, met een ontspannend Munt theetje. Eindelijk kon ik functioneren. Ook al was het al kwart na 2, ‘s nachts. Het enige wat toen nog was losgelaten was The Prodigy. Ik heb rustig mn iPhone opgeladen aan de gsm stand, (Dank u Proximus, maar aan dit tempo moet je meer iPHone plugs hebben hoor!

Hoewel het zien van Prodigy met hun “Smack My Bitch Up” was niet slecht. Alhoewel die groep me niet aanspreekt heeft dat liedje goeie herinneringen. Natalie Portman, die zich op deze tonen lekker los laat gaan in haar strip act in Closer. Enkelmoestenalhaarnaaktscenesweergekniptzijn-enkregenweiplaatsvandat-eencloseupvanjudefuckinglaw. /rant.

Anyhow, dus een weide, met een band, en een shitload aan mensen die wild gaat. Grappig dat gisteren tot half 3 ging, terwijl vanavond Coldplay al afsluit om half 1! Enfin, ik begin weg te dromen over Amanda Palmer en Emilie Autumn, dus ga ik het er bij laten. Seffes online duwen want die telenethotspot in Leuven bolt ook van geen kloten.

Greetz!

“Fuck Oasis” Wie kent de briljante reclamespot niet van HUMO. En dan hebben we de liedjes nog niet genoemd. Niet voor niets dat Oasis op nummer 1 stond voor mijn To Watch op deze zonnige Werchter vrijdag.

Hoewel niet alle nummers mij bekend voorkwamen, kreeg ik toch wel veel het “aah, dat is van hun” gevoel. Positief, want hoewel ik deze band aan het ontdekken ben thuis (ik ben beetje in mijn Alt-Rock-Punk periode van de 70′s – 90′s), heb ik nog altijd zo veel meer om te ontdekken en genieten. En vandaag is zeker zo een moment wat mij nog meer gaat aansporen om deze Britse top band volledig te ontdekken.

Hun top nummer kent iedereen. Het mag zich qua bekendheid zeker gelijke noemen met “Nothin Else Matters” van ‘tallica. Wonderwall. Hét kippenvel moment van de avond, zoals elke band dat heeft, waar iedereen naar uitkijkt, op wacht, en luidskeels bij meekweelt. En dat was het ook echt wel. Maar ook de rest van hun nummers en show zaten straf in elkaar.

Een van de mooiste nummers was dat andere bekende liedje, “Don’t Look Back In Anger”. Het eerste van de rij bisnummers, dat nog een half uur doorgang. Het liedje waar ik het over heb ken je wel. Het is bijna een slow, en lekker romantisch waar ook iedereen mee zingt. Waren ze met deze geëindigd, was dat zeker ook niet slecht geweest voor mij, maar ze hadden wat anders in petto.

Een half uur later eindigde deze Britse jongens met “I Am The Walrus”, een van de beste Beatles songs uit hun psychedelic age was dan ook een prachtige afsluiter, waar zelfs The Prodigy niet tegen op kan. (Niet dat ik echt op die laatste zat te wachten, maar waarom niet, als ze er toch staan.) Oasis, bravo!

Van wat ik er nu van hoor is het lawaaierig, maar met tof meegaand volk, en zo gauw mn iPhone is opgeladen, en mijn MacBook iets of wat batterij terug heeft, zal ik ook gaan rocken met de one and only Mr. Black, en zien we wel wat er van komt!

De eerste dag Werchter was echt wel tof, zoals ze me voorspelden, Pukkelpop, met minder ruimte, en meer volk. En WARM. Mensen zijn flauw gevallen, ook gewoon gevallen hoor, en kraantjeswater werd ingebricked weggegeven. Nog nooit smaakte water zo goed. (maar ik kan nu wel meer water gebruiken, amai nogal niet).

De Marquee heb ik vandaag redelijk links laten liggen, waardoor ik jammer genoeg Emiliana Torrini heb gemist, maar voor Zaterdag mogen we ons lekkebaardend verheugen op Nick Cave, Katy Perry, Franz Ferdinant, Kings Of Leon, Limp Bizkit, en voor de tieners onder ons Jasper “humping, euhm, waiting like a dog” Erkens, die volgens vrouwelijk puberend vlaanderen de nieuwe meester en keizer in de muziekwereld is! (Maar wie eet wat de toekomst zal brengen).

Tot zover mijn verslag van de eerste Werchter dag. Sorry voor het ongelooflijk veel twitteren en facebooken, maar je kan wel echt alles op deze blog vinden!

Kris, live vanuit de Java Coffee tent waar de vriendelijke mensen mij stroom hebben geleend. Bedankt! en Tot zaterdag!

De laatste tonen van Placebo sterven uit over de weide, ik loop met een Spicy mexixaanse vegetarische wrap over de weide, de zon sterft uit in de lucht. Rondom mij het ene knappe meisje na het andere, gevolgd door de meest rare mens die je je kan inbeelden.

Ik ben wel degelijk op een festival! Een van de grote festivals. Werchter. The holy grail van euhm.. geen idee. De Jeugd? Ik zie niet echt alternatieve mensen hier, maar ik geniet gewoon van de ongedwongen Festivalsfeer was alles kan en mag. Ik ben zelfs niet de enige met fedora’s hier! Toch nog mensen met stijl.

(Dik feestje in de Joe Pillar Salloon :p)

Ik ben benieuwd wat Oasis gaat spelen, maar zoals iemand fijn Tweette, “Oasis only has 3 numbers”. wat ironisch is.

Groetjes uit de enige echte Tettenstand!

Placebo, grote naam, maar persoonlijk voor mij geen inhoud. Ik ben ze aan er leren kennen, maar ieder zijn ding zeker. Maar de sfeer is wel goed. ;)

Ik kende ze via de CD’s al, toch op de achtergrond, de Dave Matthews Band. Lekkere country-rock, of iets wat er op moet lijken. Maar het overstijgt nog altijd niet dat achtergrond muziek genre. Er is geen nummer dat me bij de ballen pakt, en laat luisteren. Ik kan fout zijn, en luister misschien niet goed. Het is geweldige muziek voor op te staan hebben, maar niet om echt naar te luisteren.

Maar toch, nice om eens gezien te hebben!

Over gezien hebben, geniet van volgende uitzichten!