Het was een echo naar tijden van de jaren 70 crisis. Een binnenstad zonder auto’s. De eens zo drukke boulevard was leeg. Nee, dat is fout, niet leeg, maar gevuld met fietsers, skaters, dansende mensen, en zelfs lopende vrouwen op stiletto’s!

Mocht je niet weten wat er aan de hand was zou je denken dat je nog droomde, maar dit was echt. Een van de acties van het stadsbestuur voor de zomer goed in te zetten! Een sfeerbeeld:

Words & Photo’s: Kris Van de Sande

Hasselt, eerder bekend als Hoofdstad van de Smaak, Jenever, Mode (, … en zo door), gaat ook nog eens Hyde Park achterna. Het bekende Londense park is het epicentrum van creativiteit, rust en groen, zoals het een echt park betaamd! Een van die echt unieke beelden van Hyde Park zijn de typische strandstoelen die in de groene oase altijd opvallen. Die strandstoelen zijn nu ook te vinden in Hasselt. De stadsdienst kocht 60 stoelen aan (in de kleuren van Hasselt: Groen & Wit. Bezoekers van Kapermolen en de Planckenweide hebben ze ondertussen wel al gezien, want sinds de dag van het Park zijn deze beschikbaar elke dag voor iedereen die er maar in zitten wil!

Paar maand geleden was ik nog zo over de wolken dat ik met 1 batterij 1500 foto’s er uit krijg, terwijl ik er nu 2500 heb uitgekregen. Maar ik heb dan ook deze maand Mei meer foto’s gemaakt dan in heel 2007 samen, en ik zit nog op 1000 foto’s en ik heb er dit jaar al meer gemaakt dan in heel 2008.

Nu, vanavond is het Hasselt Live, dus we zullen zien hoe veel we gaan afsluiten. Ik heb er al 5752 foto’s van Mei op staan, en nog hoop op kodak, en vanavond nog zo wat. 185 gig and counting.

(en ja, hoewel ze niet allemaal ‘gepicked’ zijn, zijn er bijna geen slechte bij. Elke foto kan zijn nut hebben, in welke context dan ook).

En nu, Hasselt Live! En eten zoeken!

Straf! Zeer straf! Stijn Coninx heeft me erg overtuigd met deze film. Mooi geschoten, goed verhaal, straf geacteerd, en zo door. Er is echt niets om op te merken, buiten dat je deze zeker moet zien. (maar ik hou dan oo kvan vlaamse films wat de jaren stillekes moet voorstellen, daarom is ook dat Smaak Van De Keyser zo geweldig aanvoelt. Het gevoel van toen, op film. Nostalgie tot en met.

Owh, en waarom moeten oudere mensen PRATEN tijdens de film? En godverdomme meezingen!? Dit is geen optreden, maar een film.

Grmbl.

De jeugddienst van de Stad Hasselt stelde een tijdje terug hun nieuwe actie voor. Ze gingen Pukkelpop Tickets weggeven. Niet zo maar een paar tickets. De Eerste 40 Pukkelpop Tickets van 2009! Maar je kreeg ze niet zo maar! Eerst was er een zoektocht. Een grote zoektocht, want 40 codes werden verstopt over heel groot Hasselt, van Spalbeek, Runkst, tot tegen Diepenbeek! En dat nieuwtje verspreide zich als een lopend vuur. Over heel Vlaanderen kwamen jongeren, zelfs een jongeman die speciaal nar hier kwam vanuit Tielt (West-Vlaanderen!).

Om het uur werden er tips gegeven. Op het hoofdkwartier op het Dusartplein (waar de 40 kisten stonden), en op de website. Op de website kwamen er maar liefst 7000 mensen kijken. De hele dag waren er in Hasselt groepjes te voet, met de fiets, moto, bus en meer te bespeuren. Maar dit keer op het zoek met de GSM, iPhone, kaarten van Hasselt, en strooifolders met tips. En zelfs het slechte weer kon deze bende speurders niet tegenhouden! Doos per doos ging open, tot 18:00.

Maar 1 van de tickets werd niet gevonden, en de ene doos bleef gesloten. Daarom werd er een verloting georganiseerd voor het laatste ticket. Maar niet zo maar nummertje trekken. Maar de eerste persoon die met een waslapje zich aan het podium aanbood was de gelukkige van het 40ste ticket! Het duurde niet lang, nog voor dat de eersten het plein verlieten in alle richtingen stond er al een gelukkig dame die net terug kwam van het zwembad.

Gefeliciteerd aan alle winnaars, en nog veel plezier op Pukkelpop!

Foto’s & Words: Kris Van de Sande

ik post dit momenteel tussen pot en pint. Nog wat thuis werk afmaken, direct nog foto’s binnenhalen, uploaden op onze Tuub Experience Blog.

Ik ben al sinds vrijdag elke dag bezig geweest. Vanavond beetje rust, maar tis ook al weer kwart na 7, en nog zoooo veeeeel te doen. Maar ik geraak er .. stilletjes maar zeker.

Het zalige weer,  veel volk in’t park en de oldskool music die alsmaar beter en beter werd, dus de allereerste editie van de KPM-Cup was de place-to-be op zaterdag 23 mei. Hasselt staat bekend voor zijn skatepark onder de skaters, dus waarom geen wedstrijdje houden?  Iedereen was welkom, zolang je maar een skateboard bij de hand had. De deelnemers begonnen om 14.00 te skaten in groepen van 5 die elk 4 minuten hun skills mochten tonen, dus geen tijd zat om een vette indruk te maken op de 5 juryleden. Met de shirts out en de benen loose lieten ze allemaal hun duivelse kantje zien door hun trucjes zo perfect of al dan niet perfect mogelijk uit te voeren, met als gevolg een schrammetje hier en daar. Maar dat kon de pret niet bederven. Het was gewoon een hele namiddag tot de nok vol gevuld met plezier.

Tijd voor een nieuwe review, dit keer Angels & Demons, de opvolger van The Da Vinci Code. Het boek was eigenlijk een prequel, maar voor het volk is het een sequel gemaakt, met een meer volwassenere Robert Langdon, die dit keer zelfs wat actie onderneemt dan in de weg te lopen bij een gevecht. De vrouwelijke tegenrol heeft eigenlijk niet veel om het lijf, buiten fysiek dan. Want in de film brengt ze niet echt iets bij, en helft van de tijd is ze niet eens bij de grote taak, en dient ze eigenlijk puur als plot device dan als karakter. Maar dat zal meer met de minder goede schrijfwerk van Dan Brown te maken hebben.

Het eerste wat opvalt is dat ze de visuele stijl van DVC hebben overgenomen, met bokeh en scherptediepte, in het extreme soms, want de introtitels en end credits werken volop met Bokeh. Altijd mooi. De CGI daarentegen was wat minder. Want elke hoge shot merk je dat je een CGI omgeving hebt, met greenkey personen.

De muziek is minder klassiek als de vorige keer, maar hij klinkt wel zeer goed. Vooral omdat het Sangreal theme als Robert’s Theme dient in deze film.

Over het algemeen is het een goede entertainende film, met soms een beetje een sprongetje voor de volgende stap te vinden (en telkens een kwartier voor een deadline afloopt weer in actie te springen .. begin dan vroeger, djees!)

8/10

Ik ben mn blog weer aan het verwaarlozen geweest. Drukke dagen achter de rug met het werk, beslissingen om te filmen, en zo door. Veel kriebels om dingen te filmen, and who can blame me. Het is lente, kriebels, en zo door.

Whiiii

Nog voor dat je de trappen op ging, werd je al getrakteerd op korte sets door op dat moment echte ‘Garage Bands’. De gelukkigen mochten zich even zoals Nirvana voelen, want zoals zij (en elke grote band), zijn ze ook begonnen in een garage.

Van blues, pop, rock covers, tot zelfgeschreven accoustische nummers die tot je door drongen (Fran), tot gewoon improvisatie, en soms zelfs letterlijk 3 minuten onzin.

Words & Pictures: Kris Van de Sande

Go Go Monkey Squad kreeg een blind date met de enige echte Stijn Meuris, rock legende in Limburg en omstreken.

Wat volgde was een strenge Stijn die al zijn kennen en kunnen door gaf aan de jonge groep enthousiastelingen die graag alle kennis opnamen! Een van de grootste oorknallende sets die vandaag de MOD sierden.

Words & Pictures: Kris Van de Sande

Scratchen kan iedereen, of toch niet? De snelle handen die over de scratchtabel heen en weer vliegen, de snelste vingerbewegingen die de scratch laten vloeien, wel het is toch niet zo gemakkelijk als het lijkt. Tijdens Oorknal was er een aparte ruimte voorzien waarin jij je scratch skills kon uittesten, waarin jij kon zien of jij een echte dj in je hebt. Door een paar trucjes te leren word jij geen dj, door het uitoefenen leer jij je skills te verbeteren en kan je een prof genoemd worden. De snelle bewegingen en het onder controle te houden plaat zijn geen makkelijke klusjes. Maar het is een leuke ervaring om jou plaats in een disco te bepalen. Ook kon je het in de nabije kamer opnemen tegen 3 andere toekomstig DJ talent, en zo een echte DJ Battle te hebben. Wie weet sta jij volgend jaar wel op Pukkelpop!

Words: Isilay Camci – Pictures: Kris Van de Sande

JAMBOX PIANO/DRUM

Fa, mi, do, sol, re la, si. Zelfs de chillste noten uit de jambox waren te horen tot aan de gangen en trokken de aandacht van vele jonge gasten. De jambox gitaar trok veel klanten aan. Wel, klanten… Limburg heeft veel talent en dat wordt hier nogmaals bewezen door onze jammers. Ongeacht jun totaal verschillende uiterlijk, leeftijd, nationaliteit of cultuur. Toch klikt het tussen hun ritmegevoel waardoor ze zo in de top 10 kunnen belanden. Door ieders eigen stijl creërden ze de perfecte deuntjes waarmee ze de jongens en meisjes naar hun toe lokten. Ook al was het er krap, iedereen nam een plaatsje op de grond om toch nog eventjes te kunnen genieten van de jamsessie.

JAMBOX PIANO/BASS

Voor de echte jammers waren er aparte jamboxen voorzien. Eén daarvan was de jambox piano/bass waar de jonge muzikanten gewoon hun eigen ding deden en elkaars deuntjes en ritmes combineerden tot echte kunst. Met de drum, basgitaren en een keyboard klonk het als een echte repetitie van een wereldberoemde band, hoewel ze elkaar amper kenden. Voor diegenen die op zoek zijn naar nieuw jong talent mogen deze gasten en meiden wel zien wandelen, want ze gaven er een chille lap op tijdens de 2e editie van Oorknal.

JAMBOX DRUM

Je hebt je drum skills al getest, dus dan maar op naar de jambox. Ook hier waren de jongeren heel relaxt en speelden ze vanalles door elkaar. Een echte drumband kon je het wel noemen, want wat zei speelden was ook klasse. Met ieders handen op een drumstok was het de podium onder hun voeten en hun voeten aan een drumstel. Al diegenen die het slaan met stokken ongelooflijk aantrekkelijk voelden, stonden paraat en waren de fans tijdens de jambox drumsessies.

TESTBOX KEYBOARD/GITAAR

Voel jij je een echte Mark Knophler? Wil jij voelen hoe het is om een echte Bruce Springsteen te zijn? Wel, die droom was helemaal waar te maken tijdens de 2e editie van Oorknal te Hasselt. De naam zegt het al zelf; een box waar je je skills eens kunt uittesten. Sommigen faalden, sommigen haalden het, sommigen vonden het leuk en de andere sommigen vonder er misschien dan weer niks aan, maar het was één van de zovele boxen waar je je kon uitleven door je hoofdtelefoon op te zetten en te fantaseren over je eigen concert. Al speel je 1000 foute noten, niemand die het hoort. Dus de perfecte manier om je gedachten te combineren met je gevoelens voor muziek. Drie gitaars, vier keyboards en één micro stonden helemaal blootgesteld om opgewarmd en verbrandt te worden.

Words: Isilay Camci – Pictures: Kris Van de Sande

Do you wanna have some tips & tricks for recording good quality music? Wel, die krijg je lekker niet, want je hebt ze net gemist. Omdat jij je luie kont niet van je zetel hebt geheven zit jij nu lekker met de ik-heb-geen-tips-maar-wil-ze-heel-graag gezicht. Jou droom kon net als al de andere indie artiesten helemaal uitkomen. Tussen ..U en ..U was er in het lokaal R3 een workshop over homerecording. De gelukkigen weten nu wat meer over welk instrument bij wie past en hoe je het moet gebruiken om de juiste klank te krijgen die jij wilt voor jou opnames. Het hoeft geen duur materiaal te zijn om je van je beste kant te laten horen en dat wordt helemaal bewezen in het kotteke R3.

Words: Isilay Camci – Pictures: Kris Van de Sande

Wat wij horen was het slaan op rubber,  en wat zij meemaakten was in een totaal verschillend wereldje. Met hun hoofdtelefoons op en hun handen aan de stokken was het slaan tot aan de laatste drumritme. Je voelde je als een echte drummer die een optreden op Pukkelpop gaf. Niet alleen het drummen, maar ook de zware gitaren stonden klaar voor gebruik. Je kon je laten gaan op een echte Fender Stratocaster, en ook je vingers op en neer slaan op de synthesizers, zo hard je maar wou, want ook hier was het alleen jij en jouw wereldje tussen een hoofdtelefoon.

Words: Isilay Camci – Pictures: Kris Van de Sande