A Magical Weekend Review.
Na een wachttijd van vele, vele, vele, vele, …, vele en vele dagen, weken, maanden en jaren is het eindelijk zo ver. Harry Potter 7. Het laatste boek in deze reeks. Het is eindelijk uit, in de winkels verspreid. Als ik dit aan het typen ben zit ik zondagavond in the trein naar huis te rijden, m’n nieuwe laptop aan het gewennen, en nagenietend van een geweldig weekend.
Alles begon vrijdagvoormiddag toen de bel opeens ging. Met een Jamaicaanse groet werd ik verrast toen ik de deur opendeed. Een koerier stond voor me, met een grote doos. Wat zat er in? Mijn order van La cité Des Nuages. 3 wands (Hermoine, Snape en Dumbledore’s wand. Die laatste heel geweldig ook blijkbaar ‘The Elder Wand’ uit Boek 7!) en een Time-Turner. Stuk voor stuk geweldige items, prachtig afgewerkt, en die zeker er voor hebben gezorgt dat ik heel de serie compleet wil hebben.
Voor de rest van de dag gewerkt aan het nieuwe bureau, maar toen werd het tijd om te vertrekken. Tegen half 7 kwamen ik en Christina aan in Antwerpen Centraal, gereed voor hét weekend van het jaar, of zoiets. We werden opgewacht door Thomas, die ons dan meenam naar zijn thuis, diep in de straten van het eindeloze Antwerpen. Of zoiets.
Stijn en Evi wachtten ons op, en we waren gereed voor de release van die avond. Honger negerend besloten we om de dode uren op te vullen door een filmpje mee te pikken in ‘den UGC’. Welke werd het? Duh. Harry Potter and the Order of the Phoenix. 2de maal voor mij, Thomas en Christina, 4de maal voor Evi, 1ste maal voor Stijn. Met ‘the wands in the hands’, gingen we naar de cinema, en emoties vloeiden los, en ook sommige eerder serieuzere scenes zorgden voor algemene hilariteit, eerder door ons, met slash vervuilde mind, en hermontages, dan door-de-filmmakers-erin-gestopte-hints (De geit!).
Na de film verplaatsten we ons naar de zijingang van de FNAC, waar voor ons al een hondertal man, en een hoopje verzamelde pers zich al had verzameld. Na een interview met ATV en Het Laatste Nieuws (Professor Snape, I presume?) gingen de rolluiken open, en verplaatste iedereen zich in de boekenwinkel alsof hun leven er van af hing. Please, it’s only a book, so move out of my way. Of zoiets. Maar dus, iedereen liep meteen de lounge in, zodat ons groepje (ondertussen ook met Nele) naar de kassa’s konden wandelen. Na heel wat hilarieteit kwamen er ook meer en meer camera ploegen staan naarmate het uur dichter bij de magische 1 kwam.
En toen kwam het zover. Rode lampjes aan, lenscaps af, aftellen, en boeken kopen. Wij waren als eerder daar, waar toen ook Evi en Nele interviews deden. (ATV & één respectievelijk). Toen we buiten kwamen stonden er zeker nog een 300 man aan te schuiven. Terwijl we daar ons hadden verzameld en even stilstonden zijn we ook nog blijkbaar gefotografeerd door een fotograaf van ‘De Zondagskrant’, want daar lijk ik ons in te herkennen. Half lezend liepen we dan naar een Irish pub, voor een drankje, tot daar om 2 uur al alle lampen aangingen, en we half werden buitengesmeten. Jammer genoeg sneuvelde opeens Snape’s Wand in het café met een clean cut tussen de 2 decoratieve stukken. Design flaw? Gebroken ijzer? Wie zal het weten. Maar morgen zal de 2 part Epoxy alles wel in orde brengen.
Toen we eindelijk terug in huize Verschoren waren, had iedereen het boek al in handen, en begon het lezen al. Toen werd er na een half uur besloten te gaan slapen. Door mijn fysieke pijnen (ongeluk met een trap en een op holgeslagen bureau met het gewicht van een meer dan volwassen man, zwaartekracht en een muur), en de wil om door te lezen legde ik me neer in een zetel onder, waar ik toen tot een hoofdstuk of 4 heb gelezen. Die ochtend werd ik wakker, en las ik verder tot hoofdstuk 14. WOW.
Tegen 12 uur was iedereen wakker, aangekleed, onbeten en opgefrist. De eerste hulpen voor de Harry Potter 7 / Teekay / zomer BBQ kwamen toe, en het koken begon. Tegen 3 uur was iedereen weer weg, en tegen half 4 was iedereen er, en waren we met 13 man. Dacht ik. Maakt niet uit.
4 sociale lezers lazen, en lazen, terwijl de rest van de tafel overging in het typische kinda geek/dubby-talk over alles en nog wat. Met een lichte hersenschudding werd de hitte me even iets te veel, en ging ik binnen wat lezen. Tegen 6 uur moest ik alweer weg naar Lisa (in Westende), en werd ik door een groepje geëscorteerd. Jammer genoeg moest ik lopen voor mijn trein, en moest ik zonder afscheid van de hoop vertrekken. Toen bleek dat de trein al vertrokken was (m’n GSM staat blijkbaar 2 minuten te laat), heb ik me dan maar bezig gehouden met een hoopje foto’s en filmpjes te maken van Antwerpen Centraal, de parkeergarage ernaast, en het tussenstuk (wat een contrast!) Kon ik dan de trein naar Oostende pakken zonder enige problemen.
Na een half uurtje tram kwam ik aan bij Lisa, waar we dan een prachtig weerzien hebben gehad, na een hele week alleen te zijn. Wat volgde kan onder een romantisch muziekje gemonteerd worden .. sunset beach walks, walks in the dunes, fireworks, kisses on the stormbreaker, .. . you get the point. Na een avond nog hebben doorgelezen (nog 50 pagina’s te gaan!) samen met Lisa geslapen. Deze ochtend wakker geworden (nu is het dus Zondag), en het boek uitgelezen. WOW. Wat een boek, wat een verhaal, wat een einde.
Het word dringend tijd dat ik de rest intensief doorlees, en nu alle hints, elk puntje met elk paaltje kan verbinden, en gewoon, elke van die kleine stukjes met elkaar verbinden. Super!
Zoals in Year 2 laat Peaves op vraag van Sir Nick een verdwijnkast vallen boven het kantoor van Filch, waardoor deze kapot gaat. Het is die kast die Draco maakt, en zo de Death Eaters in het kasteel binnenloodsts in The First Battle Of Hogwarts in Year 6. Of de subtiele hint naar Grindenwald in Year 1, en dan de zowat redelijk essentiele rol in Year 7. Of de vliegende motorfiets van Sirius Black in Year 1 (intructie van de naam Sirius Black, die terugkomt in Year 3, 4 en 5, en introductie van de motorfiets die ook in Year 7 een rolletje speelt), en ga zo maar verder. Als je na Year 7 de eerste 3 hoofdstukken van Year 1 terugleest is het echt van WOAH, wat een brilliante introductie in deze wereld. Geweldige namen en items, die enkel ter inkleuring lijken, blijken hoofdrolspelers te zijn in de gehele sage van Harry Potter.
Een review van de hele serie zal ik we eens proberen op te stellen als ik hem nog paar keer in 2 talen heb gelezen.
Maar de serie is compleet, en ik kan niets beters hebben verwacht. Ik ben blij.
