Ik ben weer eens aan het reizen geslagen, of toch zoiets, en deze keer was de bestemming IBC te Amsterdam, of Hamsterdam zoals mijn kleindere zus in haar nog kleinere dagen wist te zeggen. Na 8 jaar ben ik dus teruggekeert naar Amsterdam, voor de grootste digitale content beurs mee te maken. Van spelen met Arriflex HD Camera’s, bedienen van cranes van 20 meter, spelen met orginele WETA files in Apple Shake van the one and only King Kong, tips krijgen en contacten leggen met de visual Effects Supervisors op Rome, de serie die Canvas in de late avond uitzend, en zo door, ik heb het gedaan zaterdag. Meer daarover seffes.
Nu, zondag, terwijl ik dit met nog 68% batterij op de laptop op de terugweg aan het schrijven ben, hebben we zojuist de shotlisting afgewerkt. Nu kan het storyboarden beginnen. Eindelijk. Het was een heel monnikkenwerk, maar het was de moeite!
We beginnen vrijdagavond, waar na onze 8 uur werken aan de Koning er bijzonder goud uit te laten zien, pakken we onze zware tassen, en begeven ons naar Hasselt Station. We nemen de trein naar Antwerpen Berchem, terwijl op ons tafeltje Moulin Rouge aan het spelen was, toch een voordieel die draagbare DVD spelers! Toen we dan in Antwerpen Berchen overstapten op de trein naar Amsterdam, was het wel wat heel anders. Niet dat de DVD speler er niet meer was, maar dat we ales haringen in een ton het vliegtuiggevoel kregen. 3 uur achteruit rijden is ook niet leuk, vooral zonder algemene beenruimte en zo. Maar ja, ondertussen zaten we 1 scene verder op de shotlisting. Maar opggeven, want zonder stroom, en veer te irritante medepassagiers (who gives a fuck als er met 3 kleuren in de agenda geschreven is?!) is er niet veel aan. Maar ja, toen we eindelijk aankwamen, zag ik.. wel.. een groot station waar als je raar keek ongetwijfeld ergens door de voltallige security onder handen werd genomen. Al dan niet met glijmiddel, niet dat de vrouwelijke onknap waren, integendeel, maar hun mannelijke collega’s leken me niet echt men type, dus maar braaf toerist spelen, en niet te veel opvallen.
Na de zoektocht naar de simpelste dingen (eerlijk, waarom nog stempels gebruiken in de bus? En dat ding is niet eens compatibel met de tram of zo. Toch een vorodeel aan de lijn, maar ja), vertrokken we naar de slaapplaats, waar we 3 dagen volgepropt zijn, en wegrolden nadien naar de bus. Zalig eten en zo, enkel jammer, alles, “jammer” dat ik blijk goed te zijn in Wookiee Roars als ik slaap. Ondertussen zit ik aan 61% batterij, en rijden we stil aan België terug binnen. Terug naar vrijdag dan! Of nee, Zaterdag, want over Vrijdag is zowat alles gezegt.
Zaterdag zat ik dus op een beurs waar zelfs C3 wat klein lijkt. Zelfde grootte ongeveer, maar gewoon, een giagrote massa. Het gevoel van duizenden winkels die allemaal hetzelfde soort aanbieden, enkel met kleine verschillen. Niet simpel, let me tell you that! Wel een geweldige ervaring. De Apple stand, was het om met Thomas’ woorden te zeggen, “Neig!”, ook omdat er demo’s in Final Cut Studios, waaronder ook Shake werden gegeven. Op een Mac Pro stonden toevallig zowel de stabilizator shot van een mooie Blue Lagoon op, maar ook een onafgewerkte shot van King Kong die geketent op het podium zit in New York. Na wat mighty-muisklikken verder, zat King Kong waarempel ergens in Hawai. Men eerste Shake Composition, en ik zit al met WETA files te spelen. Dat begint goed! Trouwens, Mac Pro’s met 8 gigabite ram, wat meer dan 2 Terrabite, en nog fucking veel meer settings, op een 30″ scherm rulen meer dan welke PC waar ik ooit mee heb gewerkt. Het gezicht van een pamfletster die mij een wedstrijdformulier voor een iPod nano te winnen blijft me bij, vooral toen ik zij dat ik al een iPod heb. Ik had nog eventjes men model moeten laten zien, maar ik moest al weer door, want IBC is GROOT.
De ARRI stand was zeer leuk, vooral omdat je gewoon kan filmen met echte Arriflex camera’s. Ja, die nieuwe waar er nog maar 24 van bestaan. En ik moet zeggen, het zijn pareltjes. Hmm, nog maar 53% batterij. Nog niet genoeg om mij te laten zwijgen, muha! Ik ben dit trouwens in Kladblok aant typen, want you can’t stop my signal. Or actually, you can, ik wil internet op de trein! En stroom. Maar ja. On with the show. Next is dat Tim een Steadicam heeft uitgeprobeert. Ja zo eentje van Tiffen, de echte. Hun duurste model stond er ook trouwens, best wel impressive, aangezien de operator gewoon in het rond stond te springen, en da camera bewoog geen milimeter. Ongeloofelijke apparatuur, voor een ongeziene (hoge) prijs.
Also Next, Adobe gaf een demo van de after Effects shot van de Serie Rome. Met de Visual Effects Supervisors op set. Na de presentatie meteen beter kennis gemaakt met Joe, en wat gegevens uitgewisseld. Want daar gaat IBC vooral om, het netwerken tussen mensen die in de sector zitten. Andere credits van hun vfx huis behonren onderandere The Da Vinci Code, Batman Begins, Firewall, … . Nice! Over het algemeen moet je denken,dat er 1 zaal is, ter grootte van FACTS ongeveer, alshet niet groter is, gevuld met camera’s, cranes, steadicams, belichting, dolly’s, en alles wat je kan bedenken. Wandel je, blijft opeens dat de crane microfoon van J.L. Fisher boven je hoofd hangt, of dat een kraan voor je neus hangt te bengelen, op afstand bedient door iemand die je mooie blauwe ogen in fous heeft. Of dat hoop ik toch voor hem, or he is missing out.
Al bij al was het een zeer geweldige en productievol weekend. Zeker dingen bijgeleerd, en nieuwe technologiën bijgeleerd. Ondertussen is de trein bijna in ons overstap station, en aangezien we toch geen stroom gaan hebben naar alle waarschijnlijkheid, dit seffes meteen online komt als ik deze terug in het netwerk zit, gereed voor de volgende trip.
Peace out!
